Atlas Shrugged III.Who Is John Galt (2014) 23.976 fps OCR runtime 01:39:02
"วันมะรืน"
เรื่องราวเริ่มต้น ในคืนหนึ่งของฤดูใบไม้ผลิ
ในการประชุมของพนักงาน ทเวนตี้เซนจูรี่มอเตอร์
เป็นคืนที่ลืมไม่ลง
ตอนที่เจ้าของบริษัทเสียไป
ลูกๆ ของเขารับช่วงต่อ และมีแพลนใหม่สำหรับโรงงาน
แพลนก็คือ ทุกคนต้องทำงานหนักที่สุดเท่าที่ทำได้
แต่การแบ่งสรรเงินเดือนและผลประโยชน์ จะเป็นไปตามความต้องการ
นั่นคือคนที่อ้างว่าต้องใช้เงินมาก ก็จะได้เงินไปมากที่สุด...
นี่เป็นช่วงเวลาที่สำคัญ ในประวัติศาสตร์ของบริษัท
จำไว้ว่าเราแต่ละคนในตอนนี้ เป็นของผู้อื่น
โดยกฎหมายศีลธรรม ที่เราเลือกและยอมรับ
ผมไม่...
ผมไม่ยอมรับ
คำพูดของเขาทำให้เกิดความสับสน
แต่เขายืนอยู่ที่นั่น เหมือนเขารู้ว่ามันถูก
ผมจะหยุดเรื่องนี้เป็นครั้งสุดท้าย
ยังไง
ผมจะหยุดมอเตอร์เอง
เขาจากไปพร้อมกับคำพูดนั้น
ในช่วง 12 ปีต่อมา
ความเรืองรองหลบหาย จากเหล่าโรงงานใหญ่
ที่แข็งแรงดั่งต้นโอ๊ค มาหลายชั่วอายุคน
ประตูปิดลงราวกับว่า พลังของความเงียบ
ทำให้มันกลายเป็นแค่เปลือกไร้ชีวิต
โลกค่อยๆ ผุกร่อนลง อย่างเงียบๆ สุดลูกหูลูกตา
น่านน้ำสากลไม่ปลอดภัย
สินค้าไปไม่ถึงจุดหมาย
สายการบินขาดแคลน และการขับขี่ก็มีมูลค่าสูงมาก
มีข้อกำหนดบังคับการผลิตถ่านหิน
ก๊าซ น้ำมันและพลังงานนิวเคลียร์
ไฟดับบ่อยครั้งเพราะไม่มีทองแดง ที่เป็นตัวรักษาสายส่ง
แทกการ์ด ทรานสคอนทิเนนทัล บริษัททางรถไฟที่ใหญ่ที่สุด
หนึ่งในไม่กี่อย่างที่ยังให้บริการ
เราเริ่มสงสัย...
เราเริ่มพูดเรื่องที่เขาบอก และคิดว่าบางทีเขาจะรักษาคำพูด
ที่บอกว่าเขาจะหยุดยั้ง มอเตอร์ของโลก
บางคนถึงกับตามหาเขา
แต่เขาหายไปไร้ร่องรอย
ดังเช่นคนอื่นๆ อีกมากมาย
เราสงสัยว่าเขามีพลังแบบไหน ที่ทำให้เขารักษาสัญญาได้
"ไมดาส มัลลิแกน ซีอีโอธนาคารมัลลิแกน"
"ธนาคารที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา หายสาบสูญ"
สิ่งที่ดีที่สุด สว่างไสวที่สุด ก็หายไปไร้คำอธิบาย
"เอลลิส ไวแอต ซีอีโอไวแอตออยล์"
"ผู้ผลิตพลังงานรายใหญ่ที่สุดในอเมริกา หายสาบสูญ"
บางทีผู้คนก็เอาแต่ถามคำถาม
เพราะพวกเขารู้ว่า บางอย่างหายไปจากโลก
บางทีนั่นทำให้เราเริ่มพูดมันออกมา
"ด็อกเตอร์ฮิวจ์ แอคสตัน ศาสตราจารย์ด้านปรัชญา หายสาบสูญ"
ช่วยไม่ได้ที่เราจะคิดถึงวิศวกรแล็บ
คนที่บอกว่า เขาจะหยุดมอเตอร์ของโลก
ว่าแล้วชื่อของเขาก็คือ...
- ใครคือจอห์น กอลท์ - จอห์น กอลท์
"อัจฉริยะรถด่วนล้ำโลก"
"จอห์น กอลท์คือใคร"
"แด๊กนี่ แทกการ์ด ซีอีโอแทกการ์ด ทรานสคอนทิเนนทัล"
"บริษัทรางรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกา หายตัวไป"
อย่า อย่าขยับ
คุณแทกการ์ด คุณบาดเจ็บ
- คุณรู้จักฉันเหรอคะ - รู้จักมาหลายปีเลยล่ะ
ฉันรู้จักคุณมั้ย
คิดว่ารู้จักนะ
คุณชื่ออะไร
จอห์น กอลท์
คุณชื่อจอห์น กอลท์เหรอ
ทำไมล่ะ คุณกลัวเหรอ
เพราะฉันเชื่อคุณ
- เป็นคุณใช่มั้ยที่ฉันบินตาม - ใช่
แล้วเครื่องบินคุณล่ะ
อยู่ที่ลานจอดเครื่องบินน่ะ
ลานจอดเครื่องบินเหรอ
อีกด้านหนึ่งของหุบเขา
แต่นั่นมันไม่...
- ไม่มีอะไรตอนที่ฉัน... - ดูดีๆ สิ
เห็นรอยหักเหของแสงนั่นมั้ย
เอาไว้ป้องกันแขกไม่ได้รับเชิญ
"ไร่องุ่นแอคสตัน"
ฉันจะโทรหาหมอเฮนดริก
- นายก็ดูว่าทำอะไรได้บ้าง - ได้เลย
เฮ้ หมอ
ใช่ เครื่องบิน
แด๊กนี่ เป็นอะไรมั้ย
ด็อกเตอร์แอคสตันเหรอคะ
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
รอดมาได้อย่างหวุดหวิดเลย
ล่าสุดที่เจอกันฉันบอกว่า
"เธอไม่มีทางพบเขา" แต่นี่เธอกลับอยู่ในอ้อมแขนเขา
อ้อมแขนใครคะ
คนที่คุณตามหาไง
นักเรียนปรัชญาของผม
คนที่คิดค้นมอเตอร์
คุณคิดค้นมอเตอร์เหรอ
คุณโชคดีที่คอไม่หัก
- เธอเป็นอะไรมั้ย - เหมือนจะไม่เป็นอะไร
ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้
ผมจะรับผิดชอบเองครับ
เราอยู่ที่ไหน
หุบเขามัลลิแกน
ไมดาส
- นั่นมันโลดโผนมากเลย แด๊กนี่ - คุณมาทำอะไรที่นี่คะ
ผมเห็นเครื่องบินของคุณ
ผมไม่คิดว่าคนขับเป็นหนึ่งในสองคน ที่ยังไม่ได้มาที่นี่
อีกคนใครคะ
แฮงค์ เรียร์เดนน่ะสิ
ดีนะที่คุณไม่เป็นอะไร
หมอเฮนดริกจะมาพบคุณ
ถ้าเธอดีขึ้นพาเธอมาที่บ้านผมคืนนี้ ผมเตรียมบางอย่างไว้
- บ้านคุณเหรอ - บ้านผมเอง
เอาล่ะ ค่อยๆ นะ
ไง แด๊กนี่
ผมหมอธอมัส เฮนดริก
- ขอดูบาดแผลหน่อยได้มั้ย - ศัลแพทย์ประสาทเหรอ
ใช่ แต่ที่นี่ ผมเรียนรู้การแพทย์อื่นๆ ด้วย
โอเค ใช้เวลาครู่เดียว
นี่คือเครื่องมือวินิจฉัย ที่ผมคิดค้นขึ้นมาที่นี่
หมอทุกคนน่าจะมีมัน
มันเยี่ยมมาก ที่ไม่ต้องผ่านระเบียบราชการ
โอเค
ข่าวดี ไม่มีอะไรรุนแรง
แค่ข้อเท้าเคล็ด ซี่โครงช้ำ
สมองไม่กระทบกระเทือน
เอาล่ะ ผมอยากให้คุณ งดยืนและเดินสักสองสามวัน
แล้วก็พักผ่อนเยอะๆ
โทรหาผมถ้าสงสัยอะไร
- ขอบคุณค่ะ หมอ - ไม่เป็นไร
- ส่งบิลมานะครับ - ไม่นะคะ
ไม่ค่ะ ฉันจะจ่ายเงินเอง
เอาไว้คุยกันทีหลังเถอะ
ผู้บุกรุกรายแรก
- ขอบคุณนะ หมอ - ไม่เป็นไร
คุณคิดค้นมอเตอร์เหรอ
ผมจะพาคุณไปที่ห้องนะ
- ฉันเดินเองได้นะ - ผมรู้
เอาล่ะ
ฉันเป็นแขกหรือนักโทษคะ
คุณเลือกเองก็แล้วกัน
ฉันจะเลือกยังไง ในเมื่อคุณเป็นคนแปลกหน้า
แต่คุณไม่ใช่ คุณตั้งชื่อสาย จอห์น กอลท์ตามชื่อของผม
ฉันตั้ง แต่ตั้งตามชื่อของศัตรู
นั่นคือความขัดแย้งที่ต้องหาคำตอบ ไม่ช้าก็เร็ว
คุณทำ... ใช่มั้ย
คุณทำลายเส้นทาง
คุณคือจอมทำลาย
พักผ่อนเถอะ
ไมดาสเชิญเราทานมื้อเย็น และมีคนที่อยากจะเจอคุณอยู่ด้วย
ทำไมฉันต้องเชื่อคุณด้วย
โลกเข้าขั้นวิกฤติไปทุกที
ผู้นำรัฐประกาศจะจัดตั้งประเทศ
คำเล่าลือกระจายอย่างรวดเร็ว ว่ายักษ์ใหญ่อุตสาหกรรม
แด๊กนี่ แทกการ์ดหายตัวไป
ขณะเดียวกันรัฐบาลก็เพิ่มรางวัลนำจับ โจรสลัดแรคน่า เดนเนสโคลด์
แด๊กนี่ สำหรับผู้หญิงที่เพิ่งตกจากฟ้า
- คุณสวยมากจริงๆ - ขอบคุณค่ะ ไมดาส
และคุณ คุณยังดูเหมือนเดิม
สุภาพบุรุษและสตรี
แทกการ์ดทรานสคอนทิเนนทัล
แด๊กนี่ ดีจริงๆ ที่คุณมาที่นี่
ขอให้สนุกนะคะ
ขอบคุณ รีเบคก้า
ทุกคนที่นี่มีเรื่องราว
- นั่นเคย์ ลัดโลว์ใช่มั้ย - ส่งตรงจากฮอลลีวูด
คุณมาโผล่ที่นี่ได้ยังไง ไมดาส
ผมเหรอ
ผมสร้างโชคชะตา ให้ผู้คนยืมเงินเพื่อซื้อบ้าน
สร้างธุรกิจและให้กู้
- แต่กับคนที่ผมมั่นใจว่าจะจ่ายคืน - แน่ล่ะ
เขาเรียกผมเลือดเย็น ซึ่งผมรับได้
แต่เมื่อเขาบังคับให้ผม ปล่อยกู้ให้กับคนที่ไม่เคยคืน
ผมก็เลยออกมา
มาเถอะ คุณคงหิวแล้ว
ตอนที่นักการเมือง เริ่มตัดสินเรื่องการรักษาให้กับผม
ผมตกลงใจว่า ไม่อยากมีส่วนร่วมอีกแล้ว
ในหุบเขานี้ ผมรักษาคนไข้โดยใช้วิจารณญาณ
- ไม่ใช่คำตัดสินทางการเมือง - แด๊กนี่ เรากำลังประท้วง
สิ่งที่เกิดกับไมดาส
สิ่งที่เกิดกับหมอ
สิ่งที่เกิดขึ้นกับเราทุกคน
ไม่มีใครเป็นของใคร แด๊กนี่
แต่กับคนที่มีอำนาจ เขาทำให้คุณคิดอีกแบบ
เราเคารพการกุศล และความเมตตาปราณี
แต่ควรต้องมีข้อตกลงกับผู้ให้ โดยสมัครใจและไม่ถูกบังคับ
พวกมีอำนาจพยายามทำให้เรารู้สึกผิด กับความสำเร็จของเรา
และเรารู้สึกผิด
ผิดที่เราสังเวยตัวเอง และทำงานภายใต้ข้อตกลงของพวกนั้น
เราเลยต้องถอนตัวและมาประท้วง
แล้วสิ่งที่คุณได้ทิ้งไว้ล่ะ
เราไม่ได้ทิ้งอะไรไว้ แด๊กนี่
อะไร เรานำมาแต่สิ่งที่มีคุณค่าแท้จริง
แด๊กนี่ นี่เป็นการประท้วงความคิด
แล้วคุณจะเรียกร้องอะไร
ไม่เรียกร้อง
เราจะไม่กำหนดค่าของเรา
ในโลกที่เราทิ้งไว้เบื้องหลัง พวกเขามีอิสระที่จะเชื่อ
ในสิ่งที่ต้องการต่อไปหรืออะไรก็ตาม
แต่พวกเขาต้องทำไปโดยไม่มีเรา
- แด๊กนี่ - เอลลิส ไวแอต
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ฉันเหมือนโดนทิ้ง...
ฉันทำสายจอห์น กอลท์ เพื่อขนส่งน้ำมัน
และคุณก็หายไป
คุณจากไปตอนที่ฉันต้องการคุณที่สุด
พวกคุณทั้งหมด
คุณก็รู้แล้วว่าทำไม
บางทีนะ แต่คุณก็ทำสิ่งที่ยาก จนเกือบจะเป็นไปไม่ได้
แด๊กนี่ ผมไม่สามารถช่วยรองรับระบบ ที่จะมาทำลายตัวผมเองหรอก
ถ้าผมทำ
พวกเขาก็จะไม่หยุด ทุกคนที่นี่รู้ดี
เรารู้ว่าต้องใช้อะไรบ้าง ในการสร้างบางสิ่ง
และได้รับการยอมรับเพียงน้อยนิด จากโลกภายนอกนั่น
คุณควรได้มากกว่านั้น
คุณควรได้ฟัง ว่าเราได้ยินอะไรมาตอนที่เรามาถึงที่นี่
ดีแล้ว แด๊กนี่
ดีแล้ว
ขณะที่รัฐบาลยุ่งอยู่กับการ ผ่านพรบ.การรวมทาง
เพื่อแก้ไขการขาดแคลนเหล็กกล้า ผ่านข้อบังคับใหญ่ๆ
แรคน่า เดนเนสโคลด์ จมเรืออีกหลายลำ
ที่ขนส่งทองแดง เป็นผลให้ไฟฟ้าดับบ่อยขึ้น
แด๊กนี่ ผมอยากให้คุณอยู่นี่สักเดือน
เพื่อให้คุณเห็นด้วยตาของคุณเอง และสุดท้ายแล้ว
คุณก็จะเลือกได้ว่าจะอยู่หรือไป
แต่ถ้าอยู่ที่นี่คุณต้องทำตามกฎ
ข้อแรก ไม่มีใครช่วยบำรุง เลี้ยงชีพใครฟรีๆ
ฉันจ่ายด้วยวิธีของฉัน
- คิดไว้แล้วเชียว คุณไม่มีเงินนะ - อะไรนะ
เงินของคุณไม่มีค่าที่นี่
หมายความว่ายังไง
ที่นี่คือที่กัลช์ เราใช้ทองคำ
เข้าใจแล้ว
งั้นฉันจะทำงานก็ได้
ยังไงล่ะ
จ้างฉันสิ
ทำอาหาร ทำความสะอาด ซักผ้าแลกกับห้องพัก
อาหารและเงินนิดหน่อย สำหรับเสื้อผ้า
คุณอยากทำจริงๆ เหรอ
ใช่
ผมจ้างคุณ
นี่...
จ่ายล่วงหน้า
- คุณได้มาจากไหน - ธนาคารมัลลิแกน
นั่นบ้านใครคะ
"แดนโคเนีย"
ฟรานซิสโกเหรอ
เขาเป็นคนแรก
เขาทำลายชื่อเสียงตัวเอง
และเหมืองทองแดงของครอบครัว เพื่อประท้วง
ไม่ทั้งหมดหรอก เขาเลิกทำน่ะ
คุณรู้มั้ยเขากับฉัน สนิทกันมากในตอนนั้น
ผมรู้
เขาบอกอะไรคุณบ้าง
ไม่มีอะไรพิเศษ
แต่จากน้ำเสียงของเขา...
ทุกอย่าง
เขาคงดีใจที่เจอคุณที่นี่
แรคน่า เดนเนสโคลด์
แด๊กนี่ แทกการ์ดจะมาร่วมกับเรามั้ย
ไม่ค่ะ ฉันยัง... ฉันเป็น...
คนนอก
ฉันชนทางเข้า...
จริงๆ นะ
งั้นคุณก็เป็นคนนอก
และคุณก็เป็นโจรสลัด
ใช่มั้ย
ผมถูกกล่าวหา ว่าทำให้ทะเลไม่ปลอดภัย
แต่ก็เฉพาะกับเรือขนสินค้า
ที่ถูกรัฐบาลบังคับเอาไป จากเจ้าของที่แท้จริง
ผมแค่เอาของที่ถูกขโมยมาคืน
แล้วถ้าผมเป็นโจรสลัด อืม...
ก็แบบนั้นแหละ
แล้วเจอกัน...
คิดว่านะ
ไงคะ คุณแทกการ์ด
โอ้ สวัสดีค่ะ
- เด็กๆ ไม่เข้าเรียนเหรอคะ - ไม่ค่ะ ฉันให้เขาเรียนแบบโฮมสคูล
ฉันร่วมประท้วง เพราะฉันไม่อยากให้ลูก
อยู่ในระบบการศึกษา ที่ไม่ได้สอนให้คิด
ฉันว่าเขาคงมีแบบอย่างที่ดี อยู่แถวๆ นี้ใช่มั้ยคะ
ใช่ค่ะ พวกเขามีและก็มีความสุขมาก
- โชคดีนะคะ - ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณค่ะ
ในโอกาสครบรอบ 100 ปี สะพานแทกการ์ด
สะพานทางรถไฟ ที่สำคัญที่สุดในอเมริกา
ก็มีการโฆษณาบ้าง
จิม แทกการ์ดยังคงตั้งใจ หลอกหลวงต่อสาธารณชน
โดยแจ้งว่าการขาดแคลนทองแดง จะไม่กระทบ
กับการขนส่งข้าวสาลี ของมินเนโซต้า
เขายังบอกอีกว่าแด๊กนี่เสียชีวิตแล้ว
และการหายไปของเธอ จะไม่กระทบการดำเนินงานของบริษัท
"นิวยอร์ก ซิตี้"
ทุกๆ ท่าน วิทยาศาสตร์เป็นของประชาชน
ไม่ใช่ใครคนใดคนหนึ่ง เพราะว่าเขาค้นพบมัน
"มิสเตอร์ทอมสัน ผู้นำรัฐ"
"เจมส์ แทกการ์ด ซีอีโอแทกการ์ด ทรานสคอนทิเนนทัล"
"ด็อกเตอร์ฟลอยด์ แฟร์ริส รองผู้อำนวยการสถาบันวิทยาศาสตร์"
"เวสลี่ย์ เม้าช์ หัวหน้าสำนักงานวางแผนเศรษฐกิจ"
ทุกคนบนโลกใบนี้มีสิทธิ์ที่จะแบ่งปัน
ประโยชน์ที่สร้างขึ้นมาจาก กระบวนการทางเทคโนโลยี
มันสำคัญมาก ที่เราจะต้องรักษาความคิดเห็นเชิงบวก
ไม่ควรมีการวิพากษ์วิจารณ์ โปรเจกต์ในตอนนี้
ทุกท่าน เราควรจะภูมิใจ กับการเริ่มต้นยุคสมัยใหม่
วิธีการแห่งความสงบสุขนี้ จะปกป้องเราจากผู้บุกรุก
โปรเจกต์เอฟจะทำให้เรามีคำสั่งซื้อถนน และช่วยป้องกันส่วนรวม
- มิสเตอร์ทอมสัน... - จิมมี่...
เสียใจเรื่องน้องสาวด้วยนะ แด๊กนี่ เราจะคิดถึงเธอ
ขอบคุณครับ ผมแค่อยากให้ท่านทราบว่า
เราจำเป็นต้องได้พรบ.การรวมโลหะ เพื่อรักษาระบบขนส่งของเรา
เพื่อหนึ่งเดียว เพื่อทั้งหมดนั่นคือกุญแจ
ทำให้งานเดิน...
ที่จริงเรานัดคัฟฟี่ เมจส์ เพื่อควบคุมการเริ่มต้น...
- เพื่อส่วนรวม - แน่นอนที่สุด
เราต้องแน่ใจว่าการปราศรัย จะกระจายไปทั่วเครือข่าย
หลายๆ ทางที่หุบเขานี้แสดงถึง
สิ่งที่ทวดของคุณแนท เห็นในประเทศของเรา
โอกาสอันอิสระ ซึ่งนวัตกรรมมีผลตอบแทน
เห็นมั้ยว่าเขาสร้างสะพานแทกการ์ด
ข้ามมิซซิสซิปปี้ และเชื่อมทั้งประเทศโดยรถไฟ
เมื่อศาลพยายามจะหยุดเขา เขาสู้และเขาชนะคดี
และสะพานก็ยังอยู่จนวันนี้
ใช่ แต่เมื่อประเทศได้ประโยชน์ ประชาชนให้อำนาจแก่รัฐบาลมากขึ้น
คนที่รับผิดชอบเห็นนักธุรกิจที่สำเร็จ เป็นการคุกคามต่อการควบคุม
เขาก็เลยเอาสิ่งที่สร้างไปง่ายๆ ในนาม "ของส่วนรวม..."
คุณก็เลยโน้มน้าวคนอื่น ให้ประท้วงเหรอ
แต่ละคนถูกเชิญมา คุณ...
คุณเป็นคนแรก ที่มาที่หุบเขานี้โดยบังเอิญ
ถ้าคุณเลือกอยู่ต่อ
คุณต้องเข้าร่วมกับเรา ในสิ่งที่เราพยายามทำให้สำเร็จ
คุณต้องตัดสินใจครั้งสำคัญ
แต่ฉันรักบริษัททางรถไฟ ที่ทวดสร้างมา
ราตรีสวัสดิ์
มันยากมั้ยสำหรับคนอื่นๆ
ก็แค่คืนแรก...
- นี่คือห้องที่พวกเขา... - ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณอยู่ห้องนี้
ราตรีสวัสดิ์
"แล้วมันจะผ่านไป - เอลลิส ไวแอต"
"มันคุ้มค่า - ริชาร์ด ฮัลลี่ย์"
"แล้วมันจะดีขึ้นในตอนเช้า - ลอว์เรนซ์ แฮมมอนด์"
เหมืองทองแดง ของฟรานซิสโก แดนโคเนีย
เหมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก ปิดตัวลงเนื่องจากการระเบิดหลายชุด
ไม่มีคนงานบาดเจ็บ แต่ก็ไม่มีทองแดงใหม่ให้ใช้
ฟรานซิสโก
คุณมาช้าไปสองวัน เกิดอะไรขึ้น
ขอโทษที ฉันมาสาย จอห์น
- มาเถอะ ดื่มก่อน - แต่ฟังนะ
ฉันมาบอกนายว่าฉันคงอยู่ได้ไม่นาน...
- ฟรานซิสโก - ฉันเป็นห่วง...
หนอนน้อย ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเธอยังไม่ตาย
และอยู่ที่นี่...
ตอนนี้ก็รู้หมดแล้วล่ะสิ
- เข้าใจแล้วสินะว่าทำไม - เธอควรรู้ว่า
ฉันมาที่นี่โดยอุบัติเหตุ ฉันไม่ได้ร่วมประท้วง
เธอมาที่นี่ได้ยังไง
เรื่องมันยาวน่ะ...
- สิ่งสำคัญคือเธอปลอดภัย - เขาพูดถูก...
- เดี๋ยวฉันกลับมา - งั้นก็ได้
และผมอยากใช้เวลากับคุณ
ฉันก็ด้วย
- เดี๋ยวแวะไป - บาย จอห์น
ยินดีต้อนรับกลับมานะ
ผมจะแวะไปที่โรงไฟฟ้า เพื่อดูระดับพลังงานหน่อย
โรงไฟฟ้าเหรอ
ใช่
มาเถอะ
มอเตอร์ผลิตพลังงาน เพียงพอสำหรับทั้งหุบเขา ที่จริง...
มันให้พลังงานพอทั้งเวสโค้ตเลย
ยังไง
มันเปลี่ยนกระแสไฟฟ้าในบรรยากาศ ให้เป็นพลังงานโดยไม่มีค่าใช้จ่าย
นี่ใช่มั้ย
- ใช่ - ไม่อยากเชื่อเลย
ว่านี่จะให้พลังงานทั้งหุบเขา
ต้องไม่ใช้แรงจึงจะเข้าถึงมอเตอร์ได้
ให้ผม...
ขอสาบานด้วยชีวิตและความรักุชีวิต ว่าผมจะไม่อยู่เพื่อเห็นแก่ผู้อืน
หรือขอให้ผู้อื่นอยู่เพื่อผม
ยังหรอก
ทุกคนที่อยู่ในหุบเขากล่าวคำสาบาน
ทุกคนยกเว้นคุณ
นั่นคือสิ่งที่ฉันทำ
ฉันอยู่เพื่อตัวเองไม่ใช่คนอื่นแค่...
ไุม่เหมือนคุณ ฉันไม่เชือเรื่องละทิ้งการต่อสู้
ไม่
แล้วเราก็จะเห็นว่าเราคนไหนที่ผิด
จนถึงตอนนั้นผมรู้ว่าคุณจะไม่พูด
จนกว่าคุณจะหมายความตามนั้น แบบที่ตั้งใจจะพูด
"ขอสาบานด้วยชีวิตและความรักชีวิต ว่าจะไม่อยู่เพื่อเห็นแก่ผู้อื่น"
"หรือขอให้ผู้อื่นอยู่เพื่อตัวเอง"
ฉันยังไม่เข้าใจ ทำไมนายไม่ใช้ล่อ ฟรานซิสโก
ล่อเหรอ พวกมันไม่เป็นมิตรนักหรอก
ดื้อเหมือนผู้หญิงนั่นแหละ
ฟริสโกคุณจะเสียเวลาไป โดยไม่สมเหตุสมผล
ถ้านำแร่ทองแดงขึ้นทางนี้ คุณควรสร้างทางลงไปที่เตาหลอม
ผมรู้ แต่นั่นมันงานหินเลย นอกจากนั้นผลผลิตเหมืองก็ไม่คุ้มกัน
เหลวไหลน่า เห็นทางผ่านทางตะวันออกมั้ย
เป็นเกรดที่ง่ายกว่าและหินก็นุ่มกว่า
คงไม่มีทางโค้งนัก
อาจใช้รางรถไฟยาวสามไมล์... แบบทางแคบ
มีกระดาษกับปากกามั้ย
จ่ายหมดภายในสามปีเลยล่ะ ดูนี่
อาจจะต้องระเบิดอุโมงค์ตรงนี้ ไม่กี่ร้อยฟุต
ต้องใช้โครงค้ำเหล็ก เพื่อส่งรางผ่านช่องแคบๆ นี่
แล้วเอาลงมาตรงนี้
ไม่ยากหรอก แถมยังย่นไมล์สุดท้าย ของการเลี้ยวกลับด้วย
ฉันวางรางได้ในสามเดือน
เพื่ออะไร...
ทิ้งทรานสคอนทิเนนทัลทั้งหมด เพื่อมาสร้างรางรถไฟยาวสามไมล์
ถ้าคุณเปลี่ยนใจผมจะจ้างคุณ
หรือไมดาสให้กู้ได้ ถ้าคุณอยากเป็นเจ้าของ
ฉันทำไม่ได้ ยังหรอก
ฉันหวังว่าจะอยู่นี่ และไม่ต้องรู้ว่าพี่ทำอะไรกับบริษัทบ้าง
แต่คุณจะได้ยินแน่ๆ เรืออับปาง การระเบิด
การทำลายสายรถไฟและสุดท้าย
- ความพินาศของสะพานแทกการ์ด - มันจะไม่เกิดขึ้นหรอก
แด๊กนี่ ไม่มีใครอยู่ที่นี่ โดยแสร้งทำหรอกนะ
เอาล่ะ ฉันกลับไปทำงานดีกว่า
มีความสุขกับวีคสุดท้ายนะ
คำถามสำหรับคุณนะ
ถ้าแทกการ์ด ทรานสคอนทิเนนทัล เป็นบริษัทของคุณเอง
คุณจะจ้างจิมพี่ชายคุณมั้ย
ให้ตายเถอะ ไม่ ฉันไม่รับเขามาทำรางหรอก
เขาไม่มีคุณสมบัติเลย
แล้วทำไมจิมกับพวกพ้อง ถึงมีอำนาจนักล่ะ
ทำไมนะ
เพราะว่าเขาสนับสนุน ความคิดที่ว่ามันโอเค
ในการเอาของคนหนึ่ง มาให้อีกคนหนึ่ง
แด๊กนี่ ตลอดชีวิตคุณได้ยินว่า เราต้องช่วยเหลือผู้ที่ด้อยกว่า
นั่นคือความมีศีลธรรม ไม่ใช่สิ่งที่คุณทำสำเร็จ
แต่เป็นสิ่งที่ทำเพื่อผู้อื่น
คุณเคยได้ยินว่า ผู้คนมีสิทธิ์ในการใช้ชีวิต
เพราะว่าเขาเป็นมนุษย์
แต่นั่นไม่ใช่สิทธิ์ในการหากิน
นุั่นคือสิทธิ์ในการใช้ชีวิต ทีคุณจำเป็นต้องให้พวกเขา
ถึงตอนนี้คุณเห็นประเด็นหรือยัง
ความต้องการของผู้อื่นอยู่สูงสุด ความต้องการของคุณรองลงมา
ปรัชญาของพวกเขาขึ้นอยู่กับว่า
คุณเสียสละต่อคนอื่นแค่ไหน ไม่ใช่สิ่งที่คุณทำสำเร็จ
ปรัชญานั้นไม่เวิร์คหรอก
เว้นแต่คุณจะไม่หยุดทำงาน ทำงาน ทำงาน
และทำงาน และพยายามเอาชนะอุปสรรค
ที่เขาสร้างขึ้นมาให้คุณ
ไม่ว่าเขาเอาไปจากคุณเท่าไหร่
พวกเขาก็ยังเชื่อ ในจริยธรรมการทำงาน ความซื่อสัตย์
และความต้องการของคุณในการผลิต
- แต่ฉันรักในสิ่งที่ทำ - นั่นน่ะสิ
ก็เหมือนกับจอห์น
ใช่... แต่เขาไม่ยอมรับความคิด ของพวกนั้น
เขาไม่นำพรสวรรค์ของเขา มอเตอร์ของเขา
ไปให้พวกนั้นกำจัด
ตราบเท่าที่คุณยอมรับ
พวกนั้นก็ยังคงแสวงหาผลประโยชน์ จากความสามารถพิเศษของคุณ
ขณะที่ทอมสันและพวกพ้อง
กบดานอยู่ที่โรงแรมเวย์น ฟอล์คแลนด์ในนิวยอร์ก
เตรียมกุารปราศรัยใหญ่ ในวันที 23 พฤศจิกายน
เฮนรี่ เรียร์เดน ยังคงตามหาแด๊กนี่ แทกการ์ด
จอห์น นั่นแฮงค์ เรียร์เดนอีกคน ที่นายยังไม่ได้พามาที่นี่
คนที่นายต้องการมานาน
บางทีฟรานซิสโกอาจช่วยได้
บางทีนะ
แล้วเลกเชอร์คืนนี้เป็นยังไง
จอห์น เป็นอะไรไป
มีอะไรในใจ...
ฉันรู้จักนายดี เพื่อนยาก
เราทั้งหมดที่นี่
ฉันรู้ว่านายเป็นคนที่ จะล้มเลิกมากที่สุด
ฉันไม่เป็นไร จอห์น
คิดว่าต้องเรียกแฮงค์แล้ว
ช็อกโกแลตเค้กหมดแล้ว
ตกใจหมดเลย
คุณทำอะไรน่ะ
ผมบอกแล้ว ผมดูคุณอยู่
ฉันนอนไม่หลับ
ใจไม่สงบเลย
แล้วคุณล่ะ
ก็ผมมีคนแปลกหน้าอยู่ในบ้าน
- คุณเห็นฉันครั้งแรกเมื่อไหร่ - ผมจำได้ดี
คุณกำลังยืนอยู่ที่ ชานชาลาผู้โดยสาร
สวมชุดราตรีและผ้าคลุมไหล่ ถ้าผ้าคลุมเลื่อนไหลลงไปอีกหน่อย
คุณคงจะยืนเปลือยเป็นแน่
คุณเป็นคนของที่นั่น
ไม่ใช่ห้องนั่งเล่น ที่มีม่านแต่เป็นรางรถไฟ
คุณเห็นเครื่องบิน บินวนรอบหุบเขาวันนี้มั้ย
เห็น
นั่นแฮงค์ เรียร์เดน
แฮงค์เป็นคนดี
ในการเตรียมรับมือความไม่สงบ
สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งรัฐ เริ่มพัฒนาอาวุธคร่าวๆ
แต่รุนแรงเพื่อควบคุมมวลชน
คณะกรรมการเอกภาพ
ยังคงไม่สามารถเคลียร์หินถล่ม ที่ปิดอุโมงค์แทกการ์ดได้
การขนส่งข้ามประเทศ กลายเป็นอัมพาต
เอาล่ะ แด๊กนี่
เธอตัดสินใจหรือยัง
คิดว่านะ
แต่ไม่แน่ใจ
มันสำคัญมากจนไม่อยากจะแน่ใจ
ถ้าความไม่มั่นใจ เกิดจากความขัดแย้งของหัวใจ
และความคิด
เลือกความคิด
ไม่ใช่คำแนะนำที่คาดไว้เลย
ปล่อยไปจนกว่าจะถึงเวลา
คุณยังอยู่กับเราคืนนี้
ฟรานซิสโก
นายจะกลับมาอีก 2-3 เดือน
- พฤศจิกายนอย่างช้า - จอห์น
นายยังไม่กลับไปนิวยอร์ก ตอนนี้ใช่มั้ย
ยังไม่ได้ตัดสินใจเลย
แต่นายไม่ได้คิดกลับไป ที่นรกนั่น
- ใช่มั้ย - คิดสิ
ทำไมล่ะ
ฉันจะบอกนายเมื่อฉันตัดสินใจแล้ว
แต่ทุกคนอยู่นี่ยกเว้นแฮงค์ และเขาคงมาในไม่ช้า
และแด๊กนี่ถ้าเธอเลือกงาน นายก็จบ
ไม่ต้องมองหาอะไรอีกแล้วข้างนอกนั่น
ฉันรู้
เมื่อรถไฟกลายเป็นของรัฐ ทุกอย่างก็จบ
จะเสี่ยงทำไม
พวกนั้นเริ่มเครียดกับการหายตัวไป
คงสงสัยบางอย่างนายและคนอื่นๆ ไม่ควรอยู่ที่นั่น
โครงสร้างพื้นฐานจะแตกเป็นเสี่ยง
นึกภาพความเสี่ยง ที่เกิดจากเครื่องจักรที่ซับซ้อน
ในมือของคนโง่ตาบอด
นายต้องเสี่ยงทุกครั้งที่ก้าวขึ้นรถไฟ เดี๋ยวก็มีความขัดแย้งตามมาอีก
นี่ยังไม่ได้พูดถึงอาวุธที่เอสเอสไอ
กำลังทดสอบเพื่อรักษาความสงบ ตามที่อ้าง
ถ้าฉันกลับไปก็ไม่ใช่เพราะประท้วง
คงเพื่อให้ได้มา ในสิ่งที่ต้องการให้ตัวเอง
คงมีการจลาจลแน่
ไฟฟ้าก็ต้องแบ่งสันปันส่วน การจัดโซ่อุปทานอาหารก็กวดขัน
ในไม่ช้า คงจะมีรถไฟขบวนเดียวต่อสัปดาห์
จากนั้นก็หนึ่งขบวนต่อเดือน และสะพานแทกการ์ดก็พังพินาศ
ไม่
ไม่มันจะไม่เกิดขึ้น
- คุณตัดสินใจแล้ว - ใช่
ตราบใดที่ฉันยังอยู่
ฉันจะไม่ละทิ้งสนามรบในการต่อสู้
เธอจะกลับมา แด๊กนี่ พวกเราจะรอเธออยู่ที่นี่
เราต้องคุยเรื่องการออกไปของคุณ
อย่างแรกคุณต้องให้คำมั่นว่า จะไม่เปิดเผยอะไรเกี่ยวกับหุบเขานี้
คุณต้องไม่บอกเหตุผล การดำรงชีวิต
ไม่บอกว่าคุณอยู่ไหนในเดือนที่ผ่านมา ไม่ว่ากับใครหรือเหตุผลใด
- ฉันให้สัญญา - อย่างที่สอง
คุณต้องไม่พยายามกลับมา โดยไม่ได้รับเชิญอีก
คุณตัดสินใจหรือยัง
คุณจะกลับไปมั้ย
กลับ
แต่ฟริสโกบอกว่ามันอันตรายเกินไป ฉันไม่อยากให้คุณไป
- มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณ - คุณกลับไปเพราะฉัน
ไม่ เพราะผมเอง
เราจะได้เจอกันมั้ย
ไม่
คุณจะตามดูฉันมั้ย
- มากขึ้น - ทำไม
เพื่ออยู่รอวันที่เธอเข้าร่วมกับเรา
แล้วถ้าฉันบอกคุณว่า ฉันไม่คิดร่วมด้วยล่ะ
คุณคงโกหก
แต่มันเสี่ยงนะ...
ผมคงไม่ทำ ถ้าไม่มีความเห็นแก่ตัวเข้ามา
เห็นแก่ตัวอะไร
ผมอยากให้คุณอยู่
ฉันจะทำให้แน่ใจว่า เธอไม่ได้หาทางกลับมา
เธอจะเจอสถานีแทกการ์ดในเมือง
ไม่ต้องมองหาผม
ถ้าคุณต้องการผม ผมเป็นคนที่หาง่ายที่สุดในโลก
- แฮงค์ - แด๊กนี่
- ฉันขอโทษ - ไม่เป็นไร
ไม่ต้องขอโทษ
มีบางอย่างที่ฉันต้องบอกคุณ
ผมดีใจที่ได้ยินเสียงคุณ และรู้ว่าคุณปลอดภัย
สิ่งที่เรามีร่วมกันคือความทรงจำ
- ที่ผมจะทะนุถนอมเสมอ - ฉันเสียใจ แฮงค์
ผมดีใจ แด๊กนี่ ผมต้องไปแล้ว ฟริสโกรออยู่ เราคงได้พบกันอีก
ใครคือจอห์น กอลท์
จิม แทกการ์ดนัดแถลงข่าว
แจ้งการกลับมายังนิวยอร์ก อย่างกะทันหันของน้องสาว แด๊กนี่
ขณะที่คนงานของเรียร์เดนสตีล เสียชีวิต
เพื่อปกป้องโรงงาน จากการยึดครองรุนแรง
ของรัฐบาลกลุ่มวายร้าย
ในเวลาเดียวกัน รถไฟของแทกการ์ด
หยุดขนส่งข้าวสาลีมินเนโซต้า ไว้ที่อีสโค้ต
"ด็อกเตอร์โรเบิร์ต สตั๊ดเลอร์ ผู้อำนวยการสถาบินวิทยาศาสตร์แห่งรัฐ"
"อดีตศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ ของจอห์น กอลท์"
ผมไม่ชินกับการที่ต้องถูกลาก มาจากเอสเอสไอโดยไม่มีเหตุผลนะ
ด็อกเตอร์สตั๊ดเลอร์เป๊ะจริงๆ ยิ่งทำให้ผมชื่นชมคุณมากขึ้นอีก
ให้ผมมาทำไม
ไปกับผม
ผมมีประชุมในอีก 5 นาที
ด็อกเตอร์สตั๊ดเลอร์ รัฐบาลต้องเสนอภาพความเข้มแข็ง
และเป็นหนึ่งเดียวกัน เพื่อเสริมความมั่นใจให้ประชาชน
ผู้นำรัฐมีวิสัยทัศน์สำหรับอนาคต
และเขาคาดหวังการสนับสนุน จากสถาบันวิทยาศาสตร์
หมายถึงการสนับสนุนจากคุณ ในโปรเจกต์ที่ทำอยู่
การสนับสนุนเพื่ออะไร
รายละเอียดจะตามมา
ตอนนี้ฟังให้ดีนะ ด็อกเตอร์
สิ่งที่ผมจะแชร์ให้คุณ เป็นความลับสูงสุด
และสำคัญต่อสวัสดิการรัฐ
โปรเจกต์เอฟ
ทำไม
นี่มันดูเหมือนเครื่องมือ สำหรับทรมาน
ทำไมไม่บอกผมเรื่องนี้
คุณกล้าใช้งานวิจัยของผม ประดิษฐ์เจ้า... เจ้าอาวุธนี้
ผมไม่ได้ใช้เวลาแปดปี เพื่อเห็นงานวิจัยของผมกลายเป็นสิ่งนี้
- ผมมี... - ลายเซ็น ด็อกเตอร์
รัฐจำเป็นต้องทราบว่า
เงินภาษีที่ใช้ในงานวิจัย ของเอสเอสไอเป็นของรัฐ
ผมก่อตั้งเอสเอสไอ เพื่อขยายขอบเขตของความรู้
นี่ไม่ใช่เวลาเพ้อฝัน ถึงความเชื่อในอุดมคติ
เป้าหมายของโปรเจกต์เอฟ ไม่ได้มีไว้หารือ
คิดซะว่าคุณได้รับทราบข้อมูล ด็อกเตอร์
ถ้าผมไม่อยากสนับสนุนล่ะ
ถ้าผมไม่เห็นด้วยกับเรื่องนี้ สิ่งชั่วร้ายนี้
งั้นก็...
มาต่อกันที่อีกข่าวหนึ่ง ผู้นำรัฐทอมสันกล่าวว่า
"ไม่มีปัญหาระดับชาติ เกี่ยวกับความปลอดภัยในการบิน"
ทั้งที่เมื่อวานนี้ สายการบินอะมัลกาเมตเครื่องบินตก
มีผู้เสียชีวิต 35 ราย
จัดการซะ เอ๊ดดี้
"คัฟฟี่ เมจส์ ผู้อำนวยการแผนเอกภาพทางรถไฟ"
เป็นมือขวาของแด๊กนี่มาก็หลายปีแล้ว
จัดการซะ
"เอ๊ดดี้ วิลเลอร์ส ผู้ช่วยซีอีโอแทกการ์ด ทรานสคอนทิเนนทัล"
- แด๊กนี่ - เดี๋ยวคุยกันอีกสักครู่
จัดการยกเลิกโคเม็ท ตามกำหนดพรุ่งนี้กับวันอังคารซะ
แล้วส่งรถไฟไปอริโซนา เพื่อรับเกรฟฟุตชนิดพิเศษ
ส่งออเดอร์ออกไปเดี๋ยวนี้เลย
คุณทำอะไรแบบนั้น
มินเนโซต้ายังต้องการสายนั้น เพื่อขนย้ายผลผลิต
ส่งออเดอร์ซะ
ขอตัวนะ
ขอบคุณพระเจ้า
- แด๊กนี่ ฉันคิดว่า... - ไม่ต้องส่งออเดอร์นะ
แต่วอชิงตันส่งเขามาเพื่อตรวจสอบ
- พรบ.รวมทางรถไฟ - วอชิงตันไม่ได้ทำบริษัทรถไฟ
- ฉันทำ - แด๊กนี่ เอ่อ...
- จิม - ได้ยินว่าเธอไม่เป็นไร
ฉัน เอ่อ...
ฉันดีใจที่เธอรอดกลับมา มันมีเรื่องด่วน
เรื่องที่ด่วนที่สุด ก็คือเธอต้องบอกสื่อ
- ว่าเธอไม่ได้ลาออก - ฉันจะไม่บอกสื่อไหนทั้งนั้น
- เธอต้องทำ พวกเขา... - ฉันจะไม่ทำให้ผู้คนรู้สึกดีขึ้น
โดยใช้สถานะของบริษัทของเรา จิม
แล้วพรบ.รวมทางรถไฟคืออะไร
มันคือการก่อตั้งแห่งชาติ มีผลมาประมาณ 3 สัปดาห์
ซึ่งเธอจะอนุมัติและชื่นชมว่า
ดีที่สุดสำหรับแทกการ์ด ทรานสคอนทิเนนทัล
มันคืออะไร
เธอกลัวว่า เราจะอยู่ในสถานการณ์ฉุกเฉินใช่มั้ย
เรื่องที่ถือว่าสำคัญสุดของประเทศ ก็คือปกป้องอุตสาหกรรมขนส่ง
- การอยู่รอดของชาติต้องมี... - จิม แผนคืออะไร
มันทำอะไร
บริษัทรถไฟทุกแห่ง จะกลายเป็นทีมเดียวกัน
เป็นการรวมคน
คุณโอนบริษัทให้เป็นของรัฐ
- ไม่ใช่เรื่องของคุณ - คัฟฟี่...
ได้โปรด คัฟฟี่ แด๊กนี่
ภายใต้พรบ.รายได้ทั้งหมด
จะมอบให้คณะกรรมการ ร่วมแห่งการรถไฟ
ในวอชิงตันซึ่งจะถูกกระจายรายได้ โดยใช้หลักการใหม่
- สำหรับการกระจายรายได้ - หลักการอะไร
เราโอเค ธุรกิจไปได้ดีแน่
เราสบายดี สบายมากด้วย
ค่อยคุยกันทีหลัง
"แคลิฟอร์เนีย"
เห็นเหมือนที่ผมเห็นบนนั้นมั้ย บอส
สายไฟฟ้ามันพันกัน
- สับรางไม่ทำงาน - ไม่ใช่ความผิดฉัน
ฟังนะ ช่วยตัวเองก็แล้วกัน
ฝ่ายดำเนินการ...
เอ๊ดดี้ วิลเลอร์ส
ไม่ใช่หน้าที่ผมที่ต้องบอกคุณ แต่ไม่มีใครทำ
- เรากำลังเจอหายนะที่ต้องรับมือ - นี่ใครครับ
ผมเป็นช่างซ่อมราง ที่สาขาแคลิฟอร์เนียแค่นั้นแหละ
เขาว่าเป็นคำสั่ง ของคณะกรรมการร่วมการรถไฟ
และให้ผมจัดการเอง
- คุณชื่ออะไร - ช่างมันเถอะ ผมลาออก
- โชคดี - เดี๋ยว
บ้าเอ๊ย
พีอาร์ของทอมสันโปรโมท งานปราศรัยครั้งใหญ่อย่างหนัก
คาดว่าจะมีคนติดตาม ถ่ายทอดสดมากเป็นประวัติการณ์
บอกเจ้านักต้มตุ๋นด้วยนะว่า ฉันได้ค่าตอบแทนอย่างด่วนพิเศษ
ฉันแค่...
- นี่มันหายนะชัดๆ จิม - เธอพูดพูดเรื่องอะไร
- หายนะอะไร - แผนการร่วมทางรถไฟ
- เราไปไกลเกินแล้ว - อะไรนะ
พวกบอร์ดปล้นรถไฟบรรทุกสินค้า พืชผลเริ่มเน่าเสียในมินเนโซต้า
และเราไม่มีสายทองแดง ที่ต้องใช้เพื่อให้รถไฟวิ่ง
ไม่จริง
พวกเขาให้ความสำคัญกับโปรเจกต์ เพื่อสวัสดิภาพส่วนรวม
บางคนก็ต้องรอให้ถึงคิวนะ...
นายไปบอกครอบครัวด้วยนะว่า
- เรากำลังจะขาดแคลนอาหาร... - อย่ามาเยอะไปหน่อยเลย
เยอะเหรอ นายคิดอะไรน่ะ
เราเป็นบริษัทรถไฟที่สุดท้าย ที่ขนส่งพืชผลได้
ถ้าเราไม่มีรถไฟนะ ทั้งอีสโค้ตก็จะไม่มีอาหาร
แล้วเธอจะทำยังไง เธอเป็นมือแก้ปัญหาของที่นี่นะ
ใช่ ฉันเป็น
แต่ถ้าวันหนึ่งฉันตื่นขึ้นมาแล้วพูดว่า
"ฉันไม่อยากหาทางแล้ววันนี้"
- ถ้าฉันจากไป - รู้อะไรมั้ย
เธอหายไปเป็นเดือนทำอะไรก็ไม่รู้ เธอคิดว่าใครดูแลธุรกิจนี้
ไม่มี
อยากให้คุณเช็คอันนี้อีกทีได้มั้ย
- จัดไป - ขอบคุณ
มีอะไร เขาปล่อยตู้สินค้าหรือยัง
มีดินเนอร์ที่สำคัญมาก คืนพรุ่งนี้ที่เวย์น ฟอล์คแลนด์
ฉันสัญญาพวกนั้นว่าเธอจะไป
เอาจริงเหรอ จิม ดินเนอร์...
ไม่รู้เหรอว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
- คนวงในของทอมสันก็ไปด้วย - ทำไม
เราจะพูดเรื่องการขนส่งพืชผล เธออยากเข้าร่วมฟังการตัดสินใช่มั้ย
ตัดสินใจเรื่องผลผลิต ที่ดินเนอร์เนี่ยนะ
ถ้าเธออยากช่วย เพื่อนชาวนาจริงๆ ล่ะก็ นี่เป็นโอกาส
เพื่อนเหรอ เขาเป็นลูกค้า จิม
- ฟังนะ แต่งทางการ - จิม
แต่อย่ามากไปพวกนั้นชอบ
บอกทีว่าล้อเล่น
ไม่ว่าใครแม้แต่แด๊กนี่ แทกการ์ด
ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าก็มีบ้างถ้าจำเป็น ต้องเสียสละบางส่วนเพื่อส่วนรวม
ส่วนไหนที่เรากำลังพูดถึง คุณเมจส์
ก็ส่วนที่แย่น่ะสิ
เช่น มินเนโซต้า
พวกเขาต้องเสียสละ เพื่อรักษาส่วนรวม
เพื่อระบบทั้งหมด
เสียสละมินเนโซต้าเหรอ
ใช่แล้ว เราต้องรักษาทางติดต่อข้ามรัฐไว้
เผื่อว่าเราจะเคลื่อนกองกำลัง ระหว่างรัฐ
แบบว่าสมดุลย์ของการรักษาสันติภาพ และการฟื้นคืน
เพื่อให้เป็นระเบียบ
ถ้าตัดมินเนโซต้าก็ตัดข้าวสาลี
คุณอาจจะต้องเสียสละแขนหรือขา
แต่คุณจะรักษาร่างกายไว้ไม่ได้ ถ้าสละหัวใจหรือสมอง
นั่นก็ขึ้นอยู่กับพวกชาวนา
ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ว่าจะผลิตได้พอมั้ย
เราประเมินอยู่
มีชาวนาไม่เพียงพอ ที่จะผลิตเพื่อผู้คนขนาดนั้น
คุณก็รู้คุณแทกการ์ด เป็นความรับผิดชอบอันใหญ่หลวง
ที่จะตัดสินเรื่องเป็นหรือตาย ของหลายล้านคน
อาจต้องเสียสละเป็นพันถ้าจำเป็น
แต่เราต้องมีความกล้าที่จะทำ
ต้องทำได้จริง
ทางวิทยาศาสตร์
- สวัสดิภาพรัฐเป็นสิ่งที่... - หุบปาก จิมมี่
คัฟฟี่เกิดปัญหาในแคลิฟอร์เนีย พูดกันว่าจะแยกตัวออกจากกลุ่ม
โอเรกอนก็ถูกบุกรุก โดยแก๊งฆาตกรรมสรรพากรไป 2 ราย
ขอโทษค่ะ
คัฟฟี่พูดถูก
ย้ายตู้บรรทุก ออกจากมินเนโซต้าเถอะ
เอ๊ดดี้
อะไรนะ
นานแค่ไหน
ฉันจะถึงใน 10 นาที
- ขอโทษนะคะ ทุกท่าน - แด๊กนี่
- แด๊กนี่ เธอจะไปไหน - นั่งลงซะ จิมมี่
เราจะทิ้งมินเนโซต้า
เจฟ
- คุณแทกการ์ด - เกิดอะไรขึ้น
ตัวสับรางรถไฟเสีย
ขาเข้า 4 ขบวน ขาออก 2 ชะงักไปหมด
เอาออกจากอุโมงค์ไม่ได้
หาวิธีเจาะเข้าระบบก็ไม่ได้ บอกเลยนะคุณแทกการ์ด
ว่ามันไม่มีไกด์ไลน์ สำหรับเรื่องฉุกเฉินแบบนี้
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
เอ๊ดดี้ วิศวกรระบบไปไหน
ยังไม่เจอเขา
โทรหาชิคาโก้ตอนใต้
บอกพวกดูระบบให้ตื่นแล้วมาที่นี่ บอกเขาว่าฉันยินดีจ่ายไม่ว่าเท่าไหร่
ได้เลย
เราจะทำไกด์ไลน์เอง เจฟ
บอกพวกที่ไม่ใช่แอดมิน ให้ออกมาที่นี่ให้หมด
ทุกคน คนดูราง คนตรวจรางคน ที่อยู่ในสถานี
- ให้มาที่นี่ตอนนี้ - ที่นี่...
ฉันรับผิดชอบเอง ฉันอยากให้คุณเอาทุกอย่าง
ที่ให้แสงและโคมไฟที่หาได้
จากนั้นขอเซลโลเฟนเขียวกับแดง และเทป
- โคมไฟเหรอ - โคมไฟ ใช่แล้ว
- ครับผม - เรามาทำอะไรที่นี่ คุณแทกการ์ด
- เราจะย้ายรถไฟ - ย้ายยังไง
โดยใช้มือ ขอให้จัดวางคนที่มีไฟ ไว้ที่สับรางแต่ละอัน
- แต่มันใช้เวลาทั้งคืนเลยนะ - ทั้งวันพรุ่งนี้ด้วย
ถ้าจำเป็นต้องทำแต่รถไฟก็จะไปได้
ขอโทษที
เข้ามาเลย เฮ้
เฮ้ ฟังหน่อยพวก
ฉันแด๊กนี่ แทกการ์ด
คำสั่งที่คุณได้รับต่อไปนี้มาจากฉัน คนที่ออกคำสั่งก็ปฏิบัติตามคำสั่งฉัน
ผู้ควบคุมหอจะมอบหมาย ให้คนสับรางไปตามจุด
ฉันเชื่อใจคุณทุกคน ที่จะช่วยให้รถไฟไปต่อและ...
มีอะไรเหรอ คุณแทกการ์ด
เริ่มได้ มอบหมายแต่ละจุด
ไปได้ ได้ยินเธอแล้วนี่ ไปเร็วเข้า
เฮ้ ฉันเห็นไฟสัญญาณ
มันใช้ได้ ใช้ได้แล้วจริงๆ
โธ่เอ๊ย...
ใครคือจอห์น กอลท์
"เฮนรี่ เรียร์เดน ซีอีโอเรียร์เดนสตีล"
เมื่อโรงงานเรียร์เดนสตีลถูกลืมเลือน หลังจากการหายตัวไปของแฮงค์
คณะกรรมการร่วมเรียกเขาว่า นายทุนผู้ละโมบ
ขณะที่ทอมสันสัญญาว่า จะประกาศการปฏิรูปใหญ่
เพื่อให้สิ่งต่างๆ เหมือนเดิม
ในช่วงเดียวกัน เชอร์ริล แทกการ์ด ภรรยาของจิมรู้ว่าแต่งงานกับคนฉ้อโกง
จิม แทกการ์ด ไม่ใช่คนที่เธอคิดว่าเขาเป็น
"ภรรยาแทกการ์ดเสียชีวิต"
- ฟลอยด์ - ใช่ เฮ้ จิมมี่
ฉันเพิ่งอ่านข่าวของเชอร์ริล...
ไม่ๆๆ ไม่ใช่ความผิดของฉัน
- ได้ ได้สิ ได้ แน่นอน - ฉันไม่เกี่ยวอะไรด้วย
แล้วน้องสาวนายจะช่วยทอมสันมั้ย
ใช่ ฉันจะให้เธอนั่งบนเวทีกับเขา
ตกลง
มันจะช่วยพวกด้อยโอกาส คุณควรจะรู้ไว้นะ
คุณมักจะกังวลเพื่อปิดบังความจริง ว่าคุณมาจากสลัม ฉันเป็นอัจฉริยะ
ฉันจะมีเงินมากมายจนเธอคิดไม่ถึง มากกว่าพวกกลไกโสโครกนั่น
เรียร์เดนและน้องของฉัน อะไรที่เขาทำฉันก็ทำลายซะ
อย่างนั้นแหละ อย่างนั้นแหละ
เหมือนหักกระดูกสันหลัง
- คุณอยากหักกระดูกสันหลังเหรอ - พระเจ้า ผมไม่ได้พูด
ผมไม่เคยพูด ไม่ได้หมายความอย่างนั้น
- คุณเป็นอะไรไป - ฉันเป็นอะไรไป
คุณเป็นอะไรไป
ฉันมาขอโทษ
ไม่มีเหตุผลที่คุณจะยกโทษให้ฉัน
ฉันเพิ่งรู้ความจริงเกี่ยวกับคุณและจิม
ฉันรู้ว่าคุณดำเนินงานบริษัทรถไฟ และสร้างสายจอห์น กอลท์
- ยกโทษให้ฉันได้มั้ย - แน่นอน ฉันยกโทษให้
ขอบคุณ แด๊กนี่
คุณทอมสันนั่งระหว่าง วิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม
ด็อกเตอร์สตั๊ดเลอร์ เชิญครับ
ที่เก้าอี้ซ้ายมือคุณทอมสัน
คุณแทกการ์ด
นั่งด้านขวา
เริ่มครับ
รอสักครู่ครับ
ฉันเป็นแขกหรือนักโทษคะ
คุณเลือกเองก็แล้วกัน
คุณตั้งชื่อสายจอห์น กอลท์ ตามชื่อของผม
แต่ฉันตั้งตามชื่อของศัตรู
นั่นคือความขัดแย้งที่ต้องหาคำตอบ
- ฉันไม่ขอมีส่วนร่วม - ไม่เหรอ
ไม่ใช่แค่สื่อนะ คุณแทกการ์ด
- มีผู้ฟังร่วมด้วย - แด๊กนี่ ให้ตายเถอะ
- เชอร์ริลควรได้ดีกว่านี้ - ตามเธอกลับมาสิ
คนมีสมองในประเทศนี้ยังมีมั้ย
แด๊กนี่
สุภาพบุรุษและสตรี ผู้นำรัฐทอมสันค่ะ
สวัสดีประชาชนชาวอเมริกัน
คืนนี้
ผม...
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี
คุณทอมสันจะไม่ได้พูดกับคุณในคืนนี้
เวลาของเขาหมดแล้ว
นานหลายปีที่คุณถามว่า ใครคือจอห์น กอลท์
คุณถามคำถามด้วยความสิ้นหวัง และรับสภาพ
เพราะเหล่าโรงงานปิดตัว
สินค้าขาดแคลน
งานสาบสูญ
ชีวิตของคุณกลายเป็นยากขึ้น
เพราะพลังงานชีวิต ค่อยๆ เหือดหายไป
คุณได้ถามคำถามนั้น โดยไม่หวังคำตอบ
ผมมาเพื่อตอบคำถาม
จอห์น กอลท์กำลังพูด
คุณทอมสันจะไม่บอกความจริง เกี่ยวกับวิกฤติของโลก แต่ผมจะบอก
คุณสังเกตมั้ยว่าทุกอย่างรอบตัว เสื่อมถอยแต่มีอย่างหนึ่งเติบโตขึ้น
มันคืออำนาจของผู้ปกครอง
ไม่มีแพลน
และคำสั่งใดแก้ปัญหาของคุณ หรือทำให้ชีวิตคุณดีขึ้น
ผลลัพธ์อย่างเดียว ก็คือการเพิ่มการควบคุม
ที่จ่ายด้วยอิสรภาพของคุณ
รู้มั้ยทำไม
คุณให้อำนาจเขา
เขาเรียกร้องการเสียสละ คุณคิดว่านั่นสูงส่ง
เขาบอกว่าถ้าคุณทำเพื่อตัวเอง และครอบครัว
คุณเห็นแก่ตัวและไม่ใส่ใจ
เขาทำให้คุณรู้สึกละอาย
เขาปลดผู้นำอุตสาหกรรม ด้วยความละโมบเห็นแก่ได้
อย่างเช่น เอลลิส ไวแอต แฮงค์ เรียร์เดน
และคุณก็เห็นด้วย
จากนั้นคุณก็ถาม
ทำไมคนอย่างพวกเขาถึงหายไป
ผมเอาพวกเขาไปจากคุณ
ความสำเร็จของพวกเขา มาจากสมองที่สร้างสรรค์
เมื่อเขาเข้าใจว่า ความพยายามที่จะควบคุมงานของเขา
ก็คือความพยายาม ที่จะควบคุมความคิดเขาก็ไป
ผู้ที่ประท้วงทำงานเพื่อตัวเอง
เพื่อวิสัยทัศน์ของตนที่เป็นไปได้
เมื่อเขายอมรับเกียรติที่พึงได้ เขากบฏต่อความผิด
ที่คุณอยากให้เขารู้สึกกับความสำเร็จ
คุณพึ่งพาเขาให้เขาผลิต ให้เขาคิด
แม้ว่าคุณจะว่าเขาว่าเห็นแก่ตัว
ผมทำให้เห็นว่าพวกเขาถูกลงโทษ เพราะคุณงามความดี
และทำให้เห็นความชั่วร้าย
ผมได้ทำสิ่งที่จะช่วยคนเหล่านี้
ปฏิเสธความชั่วร้ายที่ต้องการเอาชนะ เป็นการยินยอมของคนดี
พวกเขาร่วมกับผมในการผลิต
ซื้อขาย ร่วมมือกันและแข่งขัน ในที่ที่สิทธิทั้งหมดได้รับการปกป้อง
อย่าพยายามหาเรา
อย่าต่อรองให้เรากลับมา
ไปให้พ้นทางของเรา
สำหรับทุกคนที่ได้ยินเสียงนี้
ตอนนี้คุณต้องเลือกแล้ว
ถ้าคุณตัดสินใจ สนับสนุนแนวคิดเสียสละ
ซึ่งควบคุมโดยรัฐ
เปิดเผยตัวซะ
โลกของคุณมาถึงขาลงแล้ว และคุณก็ตกลงสู่ความพินาศ
แต่ถ้าคุณแบ่งปัน คุณค่าของการต่อต้าน
ถ้าคุณเชื่อว่าชีวิตคุณ ที่คุณครอบครองนั้นศักดิ์สิทธิ์
เพื่อจะได้ใช้มันอย่างเต็มที่
ถ้าคุณอยากอยู่ โดยตัดสินใจด้วยตัวเอง
ไม่ใช่คำสั่งจากรัฐ
ตามเรามา
อย่าสนับสนุนผู้ที่กดขี่คุณ
หยุด อย่าให้ระบบเอาเปรียบคุณ
จากชุมชนของคุณที่อยู่ ชายขอบของโลกที่พังทลาย
ผู้ปกครองรั้งคุณด้วยความอดทนของคุณ กับการแบกภาระ
ที่กำหนดด้วยความมีน้ำใจ เมื่อคุณได้ยินเสียง
ร่ำร้องหมดหวังยิ่งกว่านั้น ด้วยความบริสุทธิ์ใจ
ซึ่งไม่อาจหยั่งถึง ความชั่วร้ายของเขาได้
โลกที่คุณอยู่ เป็นโลกที่พวกเขาต้องการ
ปล่อยเขาไว้กับมัน
คนที่จากไปกระตือรือล้น ที่จะสร้างโลกใหม่
โลกของอิสรภาพและโอกาส โลกที่เคารพซึ่งกันและกัน
ในโลกนั้นคุณตื่นตอนเช้า ด้วยจิตวิญญาณที่คุณรู้มาแต่เยาว์วัย
จิตวิญญาณที่กระตือรือล้น และกล้าผจญ
และความมั่นใจว่า โลกจะเป็นอย่างที่เป็น
เพื่อให้คุณสำรวจ
ในโลกนั้นคุณจะไม่ได้รับ การสงเคราะห์ความเห็นใจ
ไม่มีการอภัยบาปแต่ให้เกียรติ
เคารพและยุติธรรม
อย่าให้ไฟมอดจุดมัน ด้วยสิ่งที่ไม่สามารถทดแทนได้
ในความสับสนและสิ้นหวัง
มั่นใจในทางเดิน
โลกที่คุณต้องการมีได้
มีอยู่จริง เป็นความจริง เป็นไปได้
เป็นของคุณ
เอาเลย เร็วสิ
เกิดบ้าอะไรเนี่ย
ปิดเสียงบ้าๆ นั่นที
มีคนที่กล้าพูดความจริงอยู่ด้วย
มั่นใจในทางเดิน มีแค่นั้นเองเหรอ
ถ้าสุนทรพจน์นั้นไม่ฆ่าทอมสัน ก็ไม่รู้ว่าอะไรจะทำได้
มันไม่ตลกนะ พลเมืองอเมริกันต้องการรัฐบาล
ผมคิดว่าชุมชนบริษัทรถไฟ คงมีความกล้าขึ้นอีก
เรามีเรื่องมากมายในคืนนี้
ถ้าเราไม่ตัดมันออก
จะเหมือนว่า เรายอมรับแถลงการณ์นั้นนะ
เจ้างั่งเอ๊ย แกอยากให้พวกนั้น คิดว่าเรายอมรับเหรอ
ปิดปากพวกนั้นซะ
ฟังนะ กอลท์มีคนเดียว
มันคิดว่ามันเป็นใคร แต่มันต้องถูกจับกุม
- พวกประชาชน - น่าอายจริง
- คงไม่เชื่อกันหรอก - ไม่ๆๆ
คำพูดนั่นเกินความเข้าใจ
รู้อะไรมั้ย กอลท์พูดถูกอย่างหนึ่ง
ประชาชนคิดเองไม่เป็นหรอก ต้องถูกควบคุม
แล้วเราควรทำยังไงฟลอยด์
เขาเพิ่งให้คำตอบคุณไป
- คุณอยากรู้อะไรอีก - แด๊กนี่ ฉันจะตกลงกับเขา
ราตรีสวัสดิ์สุภาพบุรุษ
แด๊กนี่ ขอบคุณที่พูดจากใจจริง
ขอให้เธอรู้ว่าเธอไว้ใจเราได้
เราไม่ใช่ศัตรู
เราทำผิด เราก็แค่มนุษย์ ตามหาเขา เราจะตกลงกับเขา
ผมไม่คิดว่าเขาจะยอมตกลง ระวังหน่อยก็แล้วกัน โอเค
ใครๆ ก็ทำข้อตกลงทั้งนั้น
เธอเป็นพวกเขา
ดูเธอไว้ เธออาจจะช่วยอะไรเราได้
ตามนั้น
คุณทอมสันกล่าวว่า "ไม่จำเป็น ต้องตื่นตระหนก"
เขากระตุ้นมวลชน ไม่ให้สรุปความไปเอง
เพื่อคงไว้ซึ่งการยอมรับความเห็น และข้อบังคับอย่างเปิดกว้าง
ทอมสันกล่าวว่า
"เราต้องพิจารณาในมุมมองเดียวกัน
ในการแสดงความคิดเห็น ความจริงมีหลายแง่มุม เราต้องเป็นกลาง"
ไม่...
เราต้องการกอลท์
ได้ยินเสียงทั่วทุกถนน ได้ยินผ่านหน้าจอ
ได้ยินทุกๆ ที่
ประชาชนต้องการกอลท์
ผมนี่แหละ จอห์น กอลท์
เอาล่ะ ทอมสันโดนนับถอยหลัง
ใครคือจอห์น กอลท์
ผมต้องบอกว่าผมได้เห็นกับตา
ผมคิดจะกรีดร้อง ตะโกนเลย
แต่นั่นคงเป็นแบบที่ผมทำ แน่นอนว่าเป็นทางที่ผิด
เพราะคงไม่มีใครได้ยิน และคงดูเหมือนคนบ้า
สุดท้ายก็มีคนพูดเรื่องจริง ในแบบที่มันสมควรจะถูกพูด
อำนาจมาจากวิสัยทัศน์
ไม่ใช่จำนวน
ฉันอยากให้มันจบ
เอาตัวแด๊กนี่ แทกการ์ดมา
เขาไม่ต้องให้คำมั่นใดๆ ทั้งสิ้น
ผมแค่อยากให้เขารู้ว่า ผมยินดีรับข้อเสนอ
- ไม่ว่าอะไรถ้า... - ฉันช่วยคุณไม่ได้จริงๆ
เราพยายามแล้ว แต่เราไม่เจอคุณกอลท์
- เราก็เลยจัด... - สิ่งที่คุณทอมสันหมายความก็คือ
หวังว่าเขายังมีชีวิตอยู่
คุณแทกการ์ดผมเป็นคนรักสงบ ผมก็แค่อยากจะช่วยเขา
ถ้ามีใครสักคนที่ไม่ได้เป็นมิตร
อย่างคุณทอมสัน อยากจะตามหาเขาก่อนเรา
- ผมไม่อยากคิดเลยว่า... - เอาเถอะ ฟลอยด์
เรายังเสนอรางวัลใหญ่ให้ด้วย
ฉันไม่รู้จะช่วยคุณยังไง
เธอโกหกมั้ย
เธอรู้ว่าเขาอยู่ไหน
จอห์น กอลท์เป็นตัวแทน ความรู้สึกของประชาชน
หลายต่อหลายล้านคน ที่เหนื่อยหน่ายกับสงครามไม่รู้จบ
การรุกรานสิทธิขั้นพื้นฐานพลเรือน
การใช้อำนาจโดยมิชอบ ในทางเศรษฐกิจ
ความขัดสนที่เกิดขึ้น
กลุ่มคนที่อยากพูด และต้องการกระบอกเสียง
จอห์น กอลท์ในหลายๆ ด้าน คือเสียงนั้น
"902 บรอดสตรีท"
เฮ้
ฉันกลัวค่ะ
- ฉันต้องเตือนคุณ - ไม่ต้องอธิบายแต่คุณถูกตาม
- คิดุว่าไม่นะ ฉันแน่ใจ... - สิ่งทีเขาทำได้ดีคือสอดแนม
คงมาถึงในไม่ช้า
- งั้นเราออกไปจากนี่กันเถอะ - ไม่ ไม่
จากนี้ไปคุณต้องทำให้เขาเชื่อว่า คุณอยู่ข้างเขา
ว่าผมเป็นศัตรู
- อะไรนะ - ถ้าคุณทำ
ผมมีโอกาสรอด เขาต้องการตัวผมแบบเป็นๆ
แต่เขาคงไม่คิดคงทำร้ายคุณ หรือแย่กว่านั้น
และผมทนไม่ได้
ถ้าผมได้ยิน
ผมคงอยากฆ่าตัวเอง และหยุดพวกเขาตรงนั้น
โน้มน้าวเขาว่าคุณเกลียดผม
คุณต้องทำ เข้าใจมั้ย
เข้าใจค่ะ
แล้วคุณอยู่ที่นี่มาหลายปีแบบนี้
เอ่อ... ก็
ประมาณนี้
มอเตอร์
เราต้องซ่อนมัน
ไม่เป็นไรหรอก
- คุณกอลท์ เปิดประตูครับ - เอาล่ะ ไม่ต้องกลัวนะ โอเค
คุณกอลท์
นั่นเขา นั่นจอห์น กอลท์
- ออกไป - หยุดอยู่ตรงนั้นครับ
คุณกรุณาถอยไปครับ
ตรงนั้น
เราขอดูไอดีด้วยครับ
ฉันแด๊กนี่ แทกการ์ด เขานั่นแหละ
- ทั้งคู่เลยครับ - เขานั่นแหละ
เขาเป็นคนที่เราตามหา
คุณทอมสันรอที่จะพูดกับเขาต่อหน้า
จะบอกให้นะ
ฉันจะร่วมมือ ถ้านายเอาผู้หญิงคนนี้ออกไป
คุณแทกการ์ด
ขอบคุณครับ คุณรอด้านนอก
- เรารับช่วงต่อเอง - ฉันรอรางวัลอยู่นะ
คุณแทกการ์ด คุณทอมสัน คงขอบคุณสำหรับความพยายาม
คุณกอลท์
เป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ
คุณมองหาอะไร
ให้แน่ใจว่าคุณไม่อยู่ในอันตราย ขอตรวจสอบสักครู่ครับ
- ผมถูกจับรึเปล่า - ไม่ครับ
คำสั่งคือคุ้มกันคุณให้ปลอดภัย ไปยังผู้นำทอมสัน
ซึ่งคุณต้องไปด้วย
- เปิดไม่ออก - คุณกอลท์
ช่วยเปิดประตูให้หน่อยได้มั้ยครับ
ไม่มีกุญแจ
คุณครับผมได้รับคำสั่ง ให้ค้นทุกซอกทุกมุม
- จะเป็นประโยชน์มาก... - จัดการเลย
ต้องไม่ใช้แรงจึงจะเข้าถึงมอเตอร์ได้
ให้ผม ขอสาบานด้วยชีวิต และความรักชีวิต
ว่าผมจะไม่อยู่เพื่อเห็นแก่ผู้อื่น หรือขอให้ผู้อื่นอยู่เพื่อผม
ไม่เจออะไร
เราต้องไปแล้ว
เราต้องการกอลท์ เราต้องการกอลท์
- ฮัลโหล จอห์น - ดี
นายเป็นคนรุ่นใหม่ที่เริ่มทั้งหมดนี่สินะ
ผมดีใจมากที่ได้เจอคุณ ดีใจจริงๆ ผมทอมสัน
เป็นยังไงบ้างครับ
ทำตัวตามสบายนะ คุณเป็นคนสำคัญ
ใช่ คุณกล่าวแถลงการณ์
คุณทำบางอย่างให้กับประเทศ
ผมไม่รู้ว่าอะไรหรือทำไมแต่...
ผู้คนพากันต้องการสิ่งที่คุณขาย
ตอนนี้ผมอาจไม่เห็นด้วย กับทุกอย่างที่คุณพูด
แต่ผมอาจจะเปลี่ยนใจได้เสมอ
คุณคงไม่ได้คาดหวังว่า เราจะเห็นด้วยทุกอย่างที่คุณพูดใช่มั้ย
เอ่อ ใช่ จะดื่มหน่อยมั้ย
หาอะไรให้เขาดื่มหน่อย
โลกยุ่งวุ่นวายเหมือนที่คุณบอกไว้
เรื่องนั้นผมเห็นด้วย
นั่งตรงนั้น ฟลอยด์ นั่งลง
ขอบคุณ
แล้ว...
คุณจะว่ายังไง
ก็ไม่ว่ายังไง
ไม่ว่าเหรอ
ผมไม่ได้ขอคุยกับคุณ
ใช่ เราต้องปรึกษากันหน่อย
เอาล่ะ ผมขอเสนอข้อตกลง
ดี
- ผมเปิดกว้างเรื่องข้อตกลง - คิดแล้วเชียว
คิดแล้วเชียว
- ฉันบอกจอมทฤษฎีแล้ว - ผมเปิดกว้างเรื่องข้อตกลง
กับใครก็ได้ที่ให้ผลตอบแทน
ถ้าเอางั้นก็บอกมาเลย
- แล้วคุณเสนออะไร - อะไรก็ได้
- อย่างเช่นอะไร - ตามที่คุณว่าเลย
เอาล่ะ ฟังนะ ผมมั่นใจว่า คุณเป็นคนที่ทำสิ่งต่างๆ สำเร็จ
ผมยอมทำตาม ผมอยากปรับปรุงระบบ
จะบอกให้ว่าทำยังไง
อะไรนะ
ออกไปให้พ้นซะ
รอเดี๋ยวนะ
ผมบอกว่า "ปรับปรุง" ไม่ได้บอกว่า "ละทิ้ง"
นั่นเป็นไปไม่ได้ เอาอย่างนี้
ผมเสนอตำแหน่งเวสลี่ย์ เม้าช์ให้
ไม่มีอะไรใหญ่ไปกว่านั้นแล้ว
คุณจะทำอะไรก็ได้
คุณไม่ชอบข้อบังคับก็ยกเลิกเลย
อยากได้กำไรมากขึ้น ภาษีน้อยลงสั่งเลย
อยากได้สิทธิพิเศษก็จัดเลย คุณไม่ชอบกลุ่มก็แยกเลย
เล่นตามที่คุณอยากเล่น
แต่ลองคิดดูนะ
ในวอชิงตัน
ใครๆ ก็อยากจะเป็นเพื่อนสนิทคุณ
คุณจะมีอำนาจ
เอาล่ะ อะไรอีก
เราเสนองานที่ดีที่สุดในโลกให้คุณนะ
มีปัญหาอะไรรึเปล่า
แต่งานแบบนั้นไม่มีอยู่จริง
ไม่มีใครควรได้อำนาจเช่นนั้น
ผมไม่เข้าใจคุณเลย
เอาเขาออกไป
และเอาเจ้างั่งแทกการ์ดไปด้วย
- เอสเอสไอ - ใช่
"เขาพาจอห์นไปที่เอสเอสไอ"
"สถาบันวิทยาศาสตร์แห่งรัฐ"
เอาเขาออกมา
ครั้งหนึ่งยืนหยัด ดังอนุสาวรีย์ปัจเจกนิยมอเมริกา
สุดท้ายสะพานแทกการ์ด ยอมจำนนให้กับกฎข้อบังคับ
แด๊กนี่
ได้ยินมั้ย
สะพานแทกการ์ดพังแล้ว
ฟังนะ ฟริสโก ฉันพร้อมแล้ว
"ขอสาบานด้วยชีวิตและความรักชีวิต
ว่าฉันจะไม่อยู่เพื่อเห็นแก่ผู้อื่น หรือขอให้ผู้อื่นอยู่เพื่อฉัน"
ไปกันเถอะ หนอนน้อย
แรคน่ามีเฮลิคอปเตอร์รออยู่แล้ว
มัดเขาไว้
โปรเจกต์เอฟ
เรามาทำบ้าอะไรที่นี่
นี่ไม่ใช่ความตั้งใจของผมจอห์น ไม่ใช่ความผิดของผม
นายคงไม่อยากอยู่ จิมมี่
- คงเละเทะน่าดู - ผมอยากอยู่ที่นี่
ผมอยากเห็นนี่ อยากเห็นเขาถูกแยก
โอเค เลือกเองนะ
คัฟฟี่ ประจำที่ตั้งค่าพลังงาน
พูดกันตรงๆ
คุณจะช่วยเรา
ถ้าตกลงจะเอาพวกนี้ออกให้หมด
เข้าใจมั้ย
เรื่องของคุณ คนเก่ง
ทำไมจะต้องเป็นเขา
ฉันไม่ขอมีส่วนร่วม
ออกไปจากที่นี่ซะ ก่อนที่ฉันจะให้นายเปลี่ยนที่กับเขา
ไปเลย ไป
อีกที
ฉันมาในนามของคุณทอมสัน
คุณคงไม่ฝ่าฝืนคำสั่ง ของคุณทอมสันใช่มั้ย
- ใช่ คุณคุณคือแด๊กนี่ แทกการ์ด - มีคำสั่งโดยตรง
จากคุณทอมสันให้ฉันเข้าไปเดี๋ยวนี้
ด็อกเตอร์แฟร์ริสบอกว่า ผมไม่ควรให้ใครเข้าไป
ตัดสินใจซะ ฟังฉันให้ดีๆ นะ
นี่เกี่ยวกับชีวิตของคุณเอง
ถ้าคุณตาย คุณไม่รู้หรอกว่าตายเพื่ออะไร
แต่ถ้าฉันตาย ฉันรู้
จะให้ฉันเข้าไป
หรือให้ฉันยิง
- เลือกเอา - ผมไม่ควรเลือก
- ผมก็แค่คนทั่วไป - หนึ่ง...
ผมไม่ควรตัดสินใจเรื่องชีวิตของผม
- สอง... - ไม่ได้พูดว่าไม่...
- ไม่ได้พูดว่าจะทำ... - สาม...
ผมแค่ทำตามสั่ง
ขอดูก่อนว่าปลอดภัยมั้ย
- เอาล่ะ ไปได้ ไปได้ - ไปได้
พอหรือยัง
ผมเข้าใจว่าคุณเป็นวิศวกรไฟฟ้า
บอกผมหน่อย คุณกอลท์ ตามความเห็นของคุณ
เราเป็นยังไง
อีกที
ผมคิดว่าโปรเจกต์เอฟชอบคุณนะ
อีกที
เอาเลย
- มีอะไร - มีปัญหาอะไร
อะไร
- จะไปรู้ได้ยังไง - หาคนที่ทำได้สิ
- เฮ้ ระวังปากด้วย - เอาน่า
เปลี่ยนฟิวส์แล้วเครื่องจะทำงาน
ตลกตายล่ะ
ฉันรับไม่ได้
รับไม่ได้
- เอาเลย เอาเลย - เฮ้ จิมมี่ ใจเย็น จิมมี่
เดี๋ยวฉันกลับมา เจ้างั่ง
จอห์น จอห์น จอห์น จอห์น ให้ตายสิ ให้ตายสิ
ขอสาบานด้วยชีวิต
จอห์น กลับมาหาฉัน
กลับมา
จอห์น
จอห์น ให้ตายเถอะ
บ้าเอ๊ย คุณ...
คุณยังไม่ตาย
คุณทำได้
- คุณกลับมา - ผมกลับมาแล้ว
ผมกลับมาแล้ว
- ฉันรักคุณ - ผมไม่เป็นไร
ได้ตัวแล้ว
จับไว้ๆๆ โอเค
ได้ตัวแล้ว ได้แล้วๆ
เอาแขนมา มาเลย
ได้แล้ว
เราช่วยคุณได้แล้ว จอห์น
ใกล้ถึงแล้ว ใกล้จะถึงแล้ว
- โอเค ระวังหน่อย - อยู่นั่นไง
ผมจับประตูเอง
เข้าไปเลย เข้าไป
ไมดาส รออยู่อีกด้านหนึ่งของต้นไม้ อย่ากังวลไปเลย
เรามีอีกคนที่ต้องรับ
แล้วเจอกัน
- เอ๊ดดี้ - ขอบคุณ
ไปกันเลย
ชอปเปอร์ 2 เรากำลังบิน
เตรียมตัวกลับไปแอตแลนติส
หมอเฮนดริกรออยู่แล้ว
บอกจอห์นว่าไม่ต้องห่วง
นอนนิ่งๆ นะ นอนนิ่งๆ
- แรคน่าคุยกับใครน่ะ - รับทราบ
ไมดาสน่ะ เขาขับเฮลิคอปเตอร์อีกลำ
เราพยายามแุล้ว เราห้ามเขากับคนอืนๆ ไม่ได้
ไม่ต้องห่วง จอห์น เราระวังหลังให้แล้ว
เยี่ยม
ว่าไง
หนีไปเหรอ หมายความว่ายังไง
อะไรนะ แล้วแฟร์ริสล่ะ
หมายถึงอะไรถูกมัด
ฮัลโหล
เกิดบ้าอะไรเนี่ย
จอห์น
อยากให้คุณรู้ว่า ฉันไม่อยากจากคุณเลย
คุณคือคนเดียวตลอดกาล
มันจบแล้ว
ไม่
มันเพิ่งเริ่มต่างหาก
ในนามของความดีงามในตัวคุณ
อย่าสละการใช้ชีวิตให้ศัตรูที่กล่าวอ้าง ความคิดมีค่าของคุณ
อย่าให้ไฟมอดจุดมัน ด้วยสิ่งที่ไม่สามารถทดแทนได้
อย่าปล่อยให้วีรบุรุษในความคิด
สูญสลายไปในความโดดเดี่ยวผิดหวัง
เพื่อชีวิตที่คุณสมควรได้รับ แต่ไม่อาจเอื้อม
โลกที่คุณต้องการมีได้
มีอยู่จริง เป็นความจริง เป็นไปได้
เป็นของคุณ
จอห์น กอลท์กำลังพูด
"ไม่... มันเพิ่งเริ่มต่างหาก"
Thai Subtitle Modified From DVD Master By NongZEZA~@Ctllts
ไฟล์นี้จัดทำเพื่อแบ่งปันความบันเทิงเท่านั้น กรุณาอย่านำไปใช้เพื่อการค้าโดยเด็ดขาด By: https://www.siambit.tv